Trasa kolejki

Obecnie eksploatowany odcinek rozpoczyna się na stacji Koszalin Wąskotorowy zlokalizowanej przy ul. Kolejowej. Tor wyjazdowy pnie się łukiem w wykopie w lewo, lekko pod górę. Najpierw mija dawny semafor wjazdowy, a następnie przecina ulicę Lechicką. Dalej trasa prowadzi lekkim łukiem pomiędzy osiedlem mieszkaniowym a terenami przemysłowymi. Po wyjściu z łuku prostą pokonuje kolejne skrzyżowania z ulicami, mija nowoczesne osiedle mieszkaniowe, ogrody działkowe, niezagospodarowane jeszcze tereny miejskie, a następnie przejeżdża między starą i nową częścią Cmentarza Komunalnego. Mijając skrzyżowanie z drogę krajową nr 11 i dawny, nieistniejący już przystanek Kretomino trasa prowadzi wzdłuż dość stromego w tym miejscu zbocza doliny rzeczki Dzierżęcinki, pomiędzy nadrzecznymi podmokłymi łąkami a terenem wojskowego poligonu. Następnie długim prostym odcinkiem wśród rozległych łąk, nieużytków i uprawnych pól tor dociera do przystanku osobowego Bonin, zlokalizowanego w centrum miejscowości przy przejeździe kolejowym. Dalej za przystankiem trasa mija osiedle mieszkaniowe i skrzyżowanie z brukowaną drogą polną, sąsiadującą z oczyszczalnią ścieków. Dalej tor i towarzysząca mu ścieżka biegnie między podmokłym lasem otaczającym niewielkie jeziorko należące do kompleksu jez. Lubiatowskiego stanowiącego rezerwat przyrody, a położonymi na łagodnym stoku uprawnymi polami. Dalej znajduje się dość ostry łuk w prawo porośnięty przez kilka powyginanych przez wiatry sosen zlokalizowany na początku miejscowości Manowo. Po lewej stronie rozciągają się łąki, a po prawej jest gęsta zabudowa jednorodzinna. Kolejnym punktem na trasie jest stacja Manowo. Tor opuszcza stację dość stromym łukiem w prawo, pod górę, który kończy się kolejnym przejazdem przez drogę krajową nr 11. Następnie przecina lokalny skwer i mija kościół parafialny oraz zabudowania szkoły podstawowej. Potem lekkim łukiem w prawo tor wchodzi pomiędzy pola uprawne i polną drogę. Niedługo zaraz pola się kończą, a rozpoczyna się gęsty, mieszany las towarzyszący linii aż do Rosnowa. Tu też rozpoczyna się świeżo odbudowany tor. Wewnątrz lasu szlak biegnie początkowo lekkim łukiem w lewo i znajduje się w wykopie, jednak już niedaleko znajduje się wypłaszczenie gdzie znajdował się kiedyś przystanek Przybyradz. Kolejnymi łukami, prawym i lewym tor zagłębia się w las, wchodząc na wysoki nasyp. Trasa kolejnym wykopem przebija wzgórze i wchodzi pod górę na lewy łuk jednego z dwóch największych zakrętów na kolejce, znajdującego się początkowo na wysokim nasypie i wchodzącego następnie w głęboki wykop. Pod nasypem w tym miejscu znajduje się betonowy przepust strumienia, będącego dopływem Kanału Dzierżęcinki. Wkrótce rozpoczyna się szeroki zakręt w lewo, gdzie tor prowadząc prosto, delikatnie krętym przebiegiem zbliża się do drogi wojewódzkiej nr 168 i przecina ją w miejscu znajdującego się tuż za nią dawnego przystanku Zacisze. Następnie tor biegnie prosto i skręca w prawo, odchodząc od swojego dawnego przebiegu z czasów sprzed spiętrzenia Jeziora Rosnowskiego, tu rozpoczyna się ziemna zapora jeziora po której szlak kolejowy został poprowadzony dopiero w 1922 z powodu budowy rosnowskiej elektrowni wodnej. Tor przechodzi koroną zapory, po moście nad śluzą spustową jeziora oraz mostem nad kanałem elektrowni. Przy samym moście znajduje się zwrotnica wjazdowa na stację Rosnowo Wąskotorowe, będącej ostatnią stacją większości pociągów pasażerskich. Linia kolejowa biegnie jednak dalej i po łukowatym przebiegu w lewo łączy się ze swoim dawnym szlakiem sprzed budowy zapory. Przechodząc obok ośrodka wypoczynkowego, wchodzi w las gdzie czynny tor kolejki kończy się przy dawnym przystanku Gniewice.

Ten artykuł jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

 

Mapa poglądowa

Mapa szczegółowa

Większy widok mapy